Alle Dirtees' Blog Posts>Kong: Skull Island film recensie

Kong: Skull Island film recensie

Kong: Skull Island film recensie

De vorige keer dat ik Koning Kong in de bioscoop heb gezien was in Peter Jackson’s King Kong in 2005. Te vroeg voor een reboot? Nah. 12 jaar is tegenwoordig (helaas) long overdue. Daarbij heeft Kong: Skull Island een origineel verhaal.


Monsterverse.

In 2014 hebben Warner Bros. en Legendary Entertainment hun eerste monster uit hun Monsterverse franchise getoond in Gareth Edwards’ Godzilla. Het is nu de beurt aan de tweede gigant, Kong. En alhoewel beide films plaatsvinden in hetzelfde, gedeelde universum, is de toon en stijl van beide compleet anders. Godzilla was serieus en voelde als een oorlogsfilm, Kong: Skull Island bevat (veel) meer humor en is meer een klassieke avonturenfilm.


Adventure Time
In 1973 wordt er door satellietbeelden een eiland gevonden, een eiland dat tot op dat moment onontdekt is. Bill Randa (John Goodman) en Houston Brooks (Corey Hawkins) van Monarch, een wetenschappelijk onderzoeksbureau samenwerkend met het Amerikaanse leger, besluit op expeditie te gaan om het eiland in kaart te brengen. De hulp van tracker James Conrad (Tom Hiddleston) wordt ingeschakeld, en onder begeleiding van een militaire escorte zetten ze koers naar Skull Island. Wat ze daar aantreffen is niet alleen de koning van het eiland, maar ook meer van de exotische flora en fauna die sinds het begin der tijden voor de buitenwereld verborgen is gebleven. Het verkennen van een onontdekt eiland veranderd al snel in een poging om te overleven.

Het is moeilijk om Kong: Skull Island niet te vergelijken met King Kong. Maar waar King Kong een directe remake is van het origineel uit 1933, bewandeld Kong: Skull Island een ander, origineel pad.
Regisseur Jordan Vogt-Roberts (The Kings of Summer) heeft niet eerder een film van dit formaat, letterlijk en figuurlijk, geregisseerd. Schrijvers Dan Gilroy (The Bourne Legacy, Real Steel, The Fall), Max Borenstein (Godzilla) en Derek Connolly (Jurassic World) hebben echter wel wat fantasy en monsterhits op hun naam staan. Het is vast niet allemaal de schuld van de regisseur, maar het lijkt alsof de film blind het “succesvolle avonturenfilm” lijstje is afgegaan, maar geen aandacht heeft besteedt aan de uitwerking hiervan.
De cast bestaat naast eerder genoemden ook uit Samuel L. Jackson, John C. Reilly en Brie Larson. Veel grote namen dus. Te veel eigenlijk. Net als bij Godzilla lijkt in Kong: Skull Island de nadruk ook meer op de menselijke karakters te liggen dan op het monster. Maar waar in Godzilla dit nog prima was uitgewerkt is dat bij Kong: Skull Island niet het geval. Er zijn namelijk te veel mensen waar we iets om zouden moeten geven. Veel van hem hebben een bijzonder verhaal of achtergrond, maar er wordt haast geen tijd besteedt uit het uitdiepen of het verkennen van de karakters.
Een ander verschil is de toon van de film, Godzilla is bijvoorbeeld veel serieuzer. Dit hoeft natuurlijk niet negatief te zijn, maar door de simpele en het overdadig gebruik van geforceerde humor lijkt Kong: Skull Island meer geschikt voor een jonger publiek.


Apocalypse Kong
Kong: Skull Island wil heel veel zijn, maar is alles net niet. Het Skull Island zou veel bijzondere flora en fauna bevatten, echter is alles dat we nergens anders op aarde tegenkomen op een hand te tellen. Er worden veel grappen gemaakt à la Suicide Squad (ook Warner) of de Marvel films, maar deze zijn allemaal heel makkelijk en vlak. Er worden heel veel menselijke karakters geïntroduceerd met interessante achtergronden, maar geen van allen wordt genoeg uitgediept om interessant te zijn. Slow-motions zijn cool, we kunnen ons een item herinneren dat we ooit gezien hebben dat stelt dat slow-motions alles cooler maken (volgens mij was het Dave Chapelle in de Chapelle Show), maar in Kong: Skull Island zijn het er gewoon teveel. En over teveel gesproken; cool dat de film zo leunt op de stijl en muziek van oorlogsfilms zoals Apocalypse Now om de tijdsperiode te benadrukken, maar het is ook te vaak en te veel.

De film is overduidelijk, net als Kong zelf, nog niet volgroeid. Hopelijk is de volgende film met The King een stuk serieuzer en volwassener van aard. En dat zit ongetwijfeld goed, daar dit Godzilla vs. Kong (2020) is.

Een van de karakters vraagt zich op meerdere momenten af waarom niemand onder de indruk is van alles dat zich afspeelt en hier nauwelijks op reageert. Ik deel de mening van de beste man zijn kompanen. Kong: Skull Island is niet indrukwekkend, en wat we zien is eigenlijk niet het bespreken waard. 2 tips: Zorg dat je verwachtingen laag zijn, want Kong: Skull Island is wel entertaining, en blijf zitten tot na de credits. ;)
Godzilla blies ons van onze stoel, maar Kong: Skull Island is een licht briesje.

Kong: Skull Island draait vanaf vandaag in de bioscoop.
6,5

Leave a Reply