Alle Dirtees' Blog Posts>Kubo and the Two Strings filmrecensie

Kubo and the Two Strings filmrecensie

Kubo and the Two Strings filmrecensie

Kubo and the Two Strings is de 4de film van Laika na Coraline (2009), ParaNorman (2012) en The Boxtrolls (2014). De lat ligt dus behoorlijk hoog, en dat moeten ze bij Laika ook gedacht hebben, want met Kubo and the Two Strings pakken ze heel groots uit.

Demonen uit het verleden
Kubo is samen met zijn moeder op de vlucht, en woont al zijn leven lang in een grot bij een dorp. Dag in dag uit vertoont Kubo zijn kunsten op het dorpsplein. Door het bespelen van zijn shamisen (traditioneel Japans snaarinstrument) brengt hij origami tot leven om zo dagelijks verhalen te vertellen over de avonturen van zijn vader Hanzo, de meest krachtige samurai ooit. Haaien, andere samurai en vuurspuwende kippen passeren de revue. Echter moet Kubo elke dag voor zonsondergang thuis zijn, want dat is wanneer de demonen uit het verleden hem weer kunnen vinden. Natuurlijk (gelukkig) is er een avond dat Kubo niet op tijd thuis is en de demonen uit het verleden hem weten te vinden. Kubo draagt een ooglapje omdat zijn grootvader, de Moon King, al die jaren geleden zijn oog heeft gestolen. En nu zijn 2 andere dochters, de zussen van zijn moeder, stuurt om ook Kubo’s tweede oog te claimen.

Om voor eens en voor altijd af te rekenen met zijn tantes en grootvader dient Kubo 3 magische items te vinden; een zwaard, een helm en armour. In deze zoektocht die Kubo brengt naar de meest mooie locaties wordt hij bijgestaan door Monkey en Beetle.

Oogstrelend
Kubo and the Two Strings is prachtig! Laika gebruikt technieken om de stop-motion nog echter te laten lijken, en dit heeft als resultaat dat Kubo and the Two Strings misschien wel de mooiste film dit jaar is (inderdaad, Jungle Book is ook van dit jaar). Helaas is het verhaal niet even verbluffend. 

Het is moeilijk om het grootste minpunt van Kubo and the Two Strings te bespreken zonder spoilers te noemen, dus dit gaan we natuurlijk ook niet doen. Maar waar de film gaat over een zoektocht vol magische voorwerpen, levende origami en de meest uiteenlopende karakters is het einde een beetje een domper en ligt de boodschap er wel heel dik bovenop. Het lijkt alsof Laika en Knight zo druk bezig zijn met het idee om een verhaal te vertellen dat een boodschap bevat (meerdere zelfs) dat ze het daadwerkelijke verhaal te weinig aandacht hebben gegeven.

Handwerk
Desalniettemin is het zeker een aanrader. Stopmotion vinden we toch wel een van de mooiste dingen die er zijn sinds we ooit Ray Harryhausen’s Jason and the Argonauts (1963) hebben gezien. Die skeletten, WOW! Waar het ooit een uitstervende kunst leek te zijn laat Laika zien dat het tegendeel waar is. Studio’s als Disney en Pixar kunnen hier zeker nog een puntje aan zuigen. Want zoals het er nu uitziet kan computeranimatie nooit tippen aan het “echte” werk. Dezelfde mening delen we overigens ook over tekenfilm, dit lijkt altijd meer “gevoel” te hebben.

Daarnaast is het ook nog eens zo dat we elke kans aangrijpen om ook maar iets Japans in de bioscoop te zien (tip aan Pathé, Vue of elke andere bioscoop die dit leest) want er is veel te weinig. Even korte promo tussendoor: Camera Japan, het Japanse Filmfestival, is van 6 t/m 9 oktober in Rotterdam.

 

8+
Kubo and the Two Strings draait vanaf 24 augustus in de bioscoop. Ook in 3D

Leave a Reply